Dictionary entry: tongue(Language: English; IPA: ˈtəŋ; Assamese: টং)

Meaning 1:(Material Noun) A large cluster of skeletal muscles on the floor of the mouth that manipulates food for chewing and swallowing. It is the primary organ of taste.
মুখৰ ভিতৰত থকা কোমল মাংপেশীৰে গঠিত এক অঙ্গ, যি খাদ্যবস্তু চোবোৱা আৰু গিলাত সহায় কৰে৷ ই স্বাদৰ প্ৰধান অঙ্গ৷




Meaning 2:(Material Noun) a small part of a vessel that is fitted to the mouth so that no spillage of liquid occurs when pouring.
পাত্ৰ আদিৰ পৰা জুলীয়া বস্তু ওলাওঁতে বা বাকি দিওঁতে পাত্ৰৰ গাত বৈ নাযাবলৈ পাত্ৰৰ মুখ বা বিন্ধাৰ দাঁতিত অলপ আগবাঢ়ি থকাকৈ লগোৱা জিভাৰ নিচিনা অংশ।
Synonym:
English: tongue
Assamese: পাইতা



old=Old / Obsolete Use; pfx=Prefix; phr=Phrase; sci=Scientific; sfx=Postfix/Suffix; xp=Xobdo Prescribed; in=Indian English; uk=British English; us=American English; bo=Borpetia; da=Darangiya; gp=Goalporia; km=Kamrupia; la=Lower Assam; mc=used by Muslim Community / Islamic; sim=Simplified Spelling; tt=used by Tea Tribes; ua=Upper Assam; cb=Cachari Bengali; syl=Sylhati;


2006 - 2022 © Xobdo.org